بســتر غـــم

بســتر غـــم
بی تو یک شب میان بســتر غـــم
تا ســحرگاه غـصه نالـیدم
از غــم ء آ ســمان ابری دل
تندباری ز ســینه باریـدم
زار وگـریان تـرا زدم فـریاد
با دل ء بیـــقرار و نومــیدم
در خـیال از ورای پرده ء اشـک
هر دمی چـهره ء تـرا دیـدم
از غـم ء دوریـت چه گــریانم
ا ز تو هم عاشــقانه رنجـیدم
کاش میـــشد دوباره بـرگـردی
یا بیائــی دمــی به بالــینم
چـشم ء امـیدء مـن بدر مــانـده
ای تـو تنـها یــگانه امـیدم
بـی تو تــنها دوچــشم گــریانم
بـی تو هـرگز ز دل نخـندیدم!!!
بـی تو هرگز زدل نخـندیدم!!!
ف.شــیدا
+ نوشته شده در سه شنبه ۲ بهمن ۱۳۸۶ ساعت 19:57 توسط فــرزانـه شـــیدا
|
شاعر و نو یسنده ، مقیم نروژ (متولد 1340، متاهل، دارای دو فرزند)