آبی عشق

آبی عشق 

 

واسه آبیِ  دلِ تو 

یه لبِ ترانه خونم 

کهکشانی از محبت 

توی قلب ِآسمونم 

 

هردرخششِ  نگاهت  

یه ستاره ی جدیده

اون ستاره های عشقو

دله عاشقه که دیده 

 

 

 دلِ آسمون اگرچه

پُره  پروازِ پرنده س

ازمن آسمونی ترنیست 

اون دلی که باتو زنده س

 

دل, توُ آسمونِ عشقت 

هم پرنده هم ستاره س

گاهی خورشید گاهی ماهه 

گاهی ابر پاره پاره س  

 

آسمون خیلی کوچیکه

وقتی عشقی رو ندیده 

وقتی طعمِ عاشقی رو

توی دنیاش نچشیده 

 

آسمون رنگی نداره 

وقتی" آبیش" بیقراره 

اما آبی دل من 

تا همیشه ترو داره 

 فرزانه شیدا / Farzaneh Sheida 

جمعه 24 اردیبهشت 1389

۱۴ مای۲۰۱۰

 فقط چون عشق آبی درخشنده  باش.

کبوتر جَلد

در غروبین شبی تماشائی

آن غروب همیشه رویائی

همچو خورشید میشوم خاموش

در شب بیقرار تنهائی

میسرایم بنام آبی عشق

بادلی غرق شور شیدائی

ای تو بر دل  "ترانه ی بودن"

گو به قلبم همیشه  با مائی

بی تو اما مرا قراری نیست

 نه امیدی ، نه شورِفردائی

با تو من چون  کبوترِ جلدم

که مرا نیست  ، بی تو ماوائی

  بگشا  آشیانه ی دل  را

تا بگیرم به سینه ات جائی

برتوهم ، سینه،  آشیانه ی توست

تا  تو هم ، کُنج  دل  بیآسائی

___  فرزانه شیدا____

شنبه ۲۵ اردیبهشت 1389  / ۱۵ مای 2010