لاله ی غم ... پژواک
دلم چون لاله غمگین گشته امروز
غمی بس داغ وسنگین گشته امروز
نمیدانم چه گویم از جهانم
زخونم سینه رنگین گشته امروز
....
بسی زار وپریشانم من ا کنون
غمین از لطف یارانم من ا کنون
چو یاری ها همه اینگونه باشد
ز آن نومید و حیرانم من ا کنون
چه سان باید بگویم با چه حرفی
نبرد م از رفاقت بنده صرفی
زیان اندر زیان ، تلخی وحرمان
ز گرمی مانده بردل ســـوز برفی
نمیخواهم رفــیق و یار وهمدم
خوشــا بر دشمنی های دمادم
اگر دشــمن خیانت میکند هیچ
ترا آخر چه شد ای یار وهمدم؟؟!!
دوشنبه ۶ خرداد۱۳۸۷
فـرزانه شــیدا

پژواکها میرسد
کوهی اما درمیان نیست ونه دریائی
صدای دوستت دارم ها رسا ست
وزمزمه ای بر لب....
در نقطه چین های ناگفتنی
مینویسد:
د
و س
ت ت
د
ا ر
م
وفاصلها بیهوده تقلا می کندد ...
تا حجم دوری را وسعتی بخشند
پژواک صدا اما تکرار میشود :
د
و س
ت ت
د
ا ر
م
در چشم براهی ها !!!
ف.شیدا
یکشنبه ۵ خرداد ۱۳۸۷

+ نوشته شده در دوشنبه ۶ خرداد ۱۳۸۷ ساعت 20:30 توسط فــرزانـه شـــیدا
|
شاعر و نو یسنده ، مقیم نروژ (متولد 1340، متاهل، دارای دو فرزند)