خوشا این چهچه مرغ بهاری
 
 
به باغ گل .... به آواز قناری
 
 
که میرقصد بآهنگش گل سرخ
 
 
دهد  بر قلب  بلبل    بیقراری
 
 
 بخوان ای مرغک زیبای خوش خوان
 
 
که دارم وعده با زیبا نگاری
 
 
چو فصل عاشقان تنها بهار است
 
 
بخوان تا مایه ای ازخود گذاری
 
 
بّود مطلوب دل عاشق دلان را
 
 
نشستن  با گل ومّی نزد  یاری
 
 
بساط  شور  و شادی شد مهّیا
 
 
گل و یار وشراب  ومیگساری
 
 
به بارانی  که باریده  دم صبح
 
 
نمانده  روی گلشن  را غباری
 
 
دگر با عطر گل، این خاک مرطوب
 
 
 دلم بیرون   شده  از هوشیاری
 
 
منو دلدار را  خوش بوده  تقدیر
 
 
که تو، خوش نغمه با ما همّجواری
 
 
که با  مّی نزد یار وُ   در بهاران
 
 
خوش ا نغمه سرا  مرغ بهاری
 
 
خوشا  نغمه سرا  مرغ بهاری
 
 
۱۳۶۳/۱/۸/فروردین شنبه
 
سروده فرزانه شیدا
 
 
هنوزم بهار همون بهاره اما  دلامون چی ؟!!!...همون دله؟؟!!!