زلزله آذربایجان
زلزله
دلم شکسته اینجا …هوای گریه داره
توُ لحظه های تلخم ….همش داره میباره
برات بگم خلاصه…زمین چه ناسپاسه ….
میلرزه بی محبت … هرگوشه ای پلاسه
یهوُ توُ ارزقانه …یوقت میون تبریز …
طفلکی مردم من…نزدیک فصل پائیز!!!
این روزگار تلخو …چطور دووُم بیارن…
داغ و غم عزیزوُ …همه توُ سینه دارن …
خدا خودش میبینه … آخه دلش کریمه …..
صبروُ شکیبوُ میده… آخه خیلی رحیمه …
ف.شیدا/ فرزانه شیدا
+ نوشته شده در شنبه ۲۸ مرداد ۱۳۹۱ ساعت 20:11 توسط فــرزانـه شـــیدا
|
شاعر و نو یسنده ، مقیم نروژ (متولد 1340، متاهل، دارای دو فرزند)