نه دیگر ، خویش می بینم، دراین  وادی تنهائی 

نه تنهائی ، مرا داند،  زخود , در سوزِ رسوائی 

منم عاشق ، دراین دنیا َ،‌نه دیگر "من " ،نه دیگر " تو "

« منم», «ما » شد،  زمانی که ، شدم ،«درگیر شیدائی »!

فرزانه شیدا /   شنبه 7آذر 1388

_______« خود» _______

نه در خود غرقه ای بودن 

نه از خود غافلی گشتن  

وجود «پنیه ی  خود» را

بباید  در جهان  رشتن   

 

تو چون  کودک  بدنیایت  

زمانی  ساده و خردی  

ببین اما به جسم ِخود» 

چه دادی ؟ چُون ثمر بردی؟ 

 

« رضا  باید شدن  ازخود »

 دراین  دنیای  بس فانی  

به خوشنامی اگر خواهی   

بدنیا  تا  ابد  مانی  

 

به پرواز  دل وروحت

جهان را ساز دیگر باش

به آهنگی  ز  پروازت 

تومرغی شاد وبرتر باش .

 فرزانه شیدا - شنبه ۷ آذرماه ۱۳۸۸